SETA

Z okazji stopierwszego posta (poniżej) autor postanowił się przylansować i ujawnić swe prawdziwe oblicze. Jak wyniszczająca psychicznie i fizycznie może być praca fotoreportera oceńcie sami. Wpatrywanie się przez 25 minut w paluchy pani prokurator może zniszczyć największego twardziela.

Tutaj Wasz nieoceniony autor (bialo-czerwony) w posttraumatycznym stuporze.
Chyba byłem jedynym dziennikarzem w Polsce, który w sprawie "taśm Rydzyka" tak wyraźnie widział palec prokuratury :)

Samochód z orłem w koronie.

Rdzennie polski produkt z Fabbrica Italiana di Automobili Torino.

Życie ze Szmakiem

Pomimo że ten pan nie jest bohaterem mojej bajki, z dnia na dzień odczuwam do niego rosnącą sympatię. Jako były dziennikarz potrafi wytknąć błędy tabunom młodych-myślących-że-wszystkie-rozumy-pozjadali. Zdecydowanie celuje w tym radio GRA (wiemy, wiemy, trzeba ciąć koszty). Młodym "redahtorom" polecam przeczytanie postów znajdujących sie tu, tu , tu i srututu . Po uszach oberwało się także mojej koleżance redakcyjnej.
Drogi przyszły adepcie trudnego dziennikarskiego rzemiosła, przeczytaj uważnie te wpisy, abyś mógł w przyszłości uniknąć sytuacji, w których ktoś posądzi Cię o brak profesjonalizmu.

p.s. Oczywiście wszystko to jest niczym głos wołającego na puszczy, bo większość, jak to ładnie mawia Szmak "żurnalistów", jest święcie przekonanych o tym, że są drugą Orianą Fallaci lub Ryszardem Kapuścińskim. Młodzi, i ci bardziej doświadczeni także.

Każdy jest urodzony pod jakąś gwiazdą.

Swoją odnalazłem, Ty także możesz odnaleźć swoją, tutaj.

"Całuję twoją dłoń Madame

i marzę, że to usta twe, Madame."

"Ich küsse Ihre Hand, Madame"
Ralph Erwin - Fritz Rotter
Niemcy 1929